لوله های سبز PPR معمولاً به عنوان لوله های آب گرم برچسب گذاری می شوند. ضخامت دیواره و مقاومت فشار آنها با لوله های آب سرد PPR سفید متفاوت است و در حین نصب، تمایز دقیق لازم است. لوله های آب گرم دارای مقاومت فشاری 20 کیلوگرم و لوله های آب سرد دارای مقاومت فشاری 16 کیلوگرم هستند.
لوله های PPR باید با استفاده از لوله برش های تخصصی بریده شوند و از عمود بودن سطح انتهایی آن بر محور لوله اطمینان حاصل شود. توصیه می شود قبل از نصب، 4 تا 5 سانتی متر از انتهای لوله جدا شود تا قطعات احتمالی آسیب دیده جدا شوند.
اتصالات همجوشی داغ باید با استفاده از دستگاه گرم فیوژن تخصصی، با دمای کنترل شده بین 260 درجه تا 280 درجه انجام شود. در حین کار، منتظر بمانید تا چراغ نشانگر دستگاه همجوشی داغ برای بار دوم سبز شود و قبل از ادامه عملیات همجوشی داغ. پس از همجوشی داغ، لوله را به سرعت و به طور یکنواخت در یک خط مستقیم و بدون چرخش در عمق مشخص شده داخل اتصال قرار دهید و یک فلنج یکنواخت را تشکیل دهید و هرگونه برگشت را با دقت کنترل کنید.
مسیر لوله باید افقی و عمودی باشد. هنگام تثبیت، فاصله توصیه شده بین گیره های لوله برای لوله های آب سرد 5±50 سانتی متر و برای لوله های آب گرم 5±35 سانتی متر است تا از صدای ناشی از لرزش لوله جلوگیری شود. هنگامی که چندین لوله آب به صورت موازی قرار می گیرند، فاصله باید در 10±15 سانتی متر حفظ شود تا از تراکم و رشد کپک روی دیوارها به دلیل فاصله ناکافی جلوگیری شود.
پس از نصب لوله باید آزمایش فشار انجام شود. فشار آزمایش معمولاً 1.5 برابر فشار کاری (تقریباً 8-10 کیلوگرم) است و زمان نگهداری فشار 30 دقیقه است. افت فشار بیش از 0.5 کیلوگرم نرمال در نظر گرفته می شود.
لوله های آب PPR توصیه می شود برای تعمیر و نگهداری آسان تر در آینده نصب شوند. نصب زیرزمینی تشخیص و تعمیر نشتی ها را سخت تر می کند.
هنگام استفاده از اتصالات PPR با رزوه های فلزی، باید از نوار PTFE کافی برای آب بندی استفاده شود، و برای جلوگیری از ترک خوردن اتصالات و نشت های بعدی، باید از سفت کردن بیش از حد خودداری شود.
لوله‌های PPR در معرض تماس باید با لوله‌های فوم مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش{0} محافظت شوند تا از آسیب نور مستقیم خورشید به ساختار مولکولی لوله و کاهش طول عمر آن جلوگیری شود.
